Na ruim twee weken in Nederland, ben ik weer terug in Oradea. De zon schijnt en als ik naar buiten kijk, lijkt het bijna zomer. Maar de temperatuur is er niet naar, het is aardig koud geworden. Er is soms nachtvorst en aan de andere kant van het land hebben ze al sneeuw gehad.

In Nederland heb ik een goede tijd gehad. Ik heb de hele familie weer gezien, inclusief de twee nieuwste leden! Het was geweldig om ‘weer’ oom te zijn, voor hele kleintjes en voor tieners 😉 Ook vrienden weer ontmoet! Toch erg goed om te onderhouden.

Nederland :-)

Naast die ontmoetingen heb ik veel gesprekken gehad met verschillende mensen: m’n coach, mensen uit de thuisgemeente in Kampen, mensen die iets doen in het jeugdwerk of in de strijd tegen mensenhandel. Twee dingen waren eigenlijk steeds onderwerp van gesprek: het jongerencafe en programma’s voor tieners.

Jongerencafé

Ik heb wat adviezen en correcties voor het plan voor een jongerencafé meegenomen en dit probeer ik deze dagen te verwerken. Daarmee ga ik in gesprek met mensen die hebben toegezegd me te willen helpen om dit project op te zetten of hierin een rol willen spelen. Deze gesprekken moeten uitwijzen wie werkelijk wil helpen en op welke manier. Hopelijk ontstaat er dan een soort ‘kernteam’ waarmee we concreet aan de slag kunnen gaan.

Tijdens de gesprekken in NL over dit jongerencafé, is er ook gesproken over een eventuele constructie van een stichting. Ik ben er nog niet helemaal over uit, maar het lijkt vooralsnog het meest logische, om de onafhankelijkheid maar vooral ook de stabiliteit te waarborgen. Het kan zijn dat ik me dan aansluit bij een bestaande stichting die de visie deelt. Dit heb ik nog in overweging.

Programma’s

De programma’s waar in NL over is gesproken, zijn eigenlijk twee concrete programma’s. De ene is waar BrightFame mee bezig is, de organisatie van Frits Rouvoet. Zij ontwikkelen ‘preventie-programma’s’ voor tieners. Doel is vooral om tieners hun eigenwaarde te laten ontdekken. Veel meiden en vrouwen die in Amsterdam in ‘The Red Light’ werken, komen uit het Oostblok, waaronder Roemenië. Eén aspect is dat jonge meiden kwetsbaarder zijn, doordat ze niet bewust zijn van hun eigenwaarde. Mijn rol zou kunnen zijn om deze programma’s te gebruiken of helpen te gebruiken op scholen, jeugdgroepen e.d. Lees hier meer over die programma’s.

De groep die 'over de streep' ging

Een ander programma is ‘Challenge Day’. Hierover heb ik eerder al eens geschreven. Dit programma daagt tieners uit om ‘echt’ te worden en worden zij geconfronteerd met hun eigen gedrag als het gaat over pesten. Toen ik in NL was, heb ik een ‘Challenge Day’ mee mogen maken en ik ben erg geraakt door wat er met een groep tieners gebeurd tijdens zo’n dag: je ziet ze open gaan, dingen vertellen waarmee ze worstelen die ze nog nooit eerder hebben verteld. Je ziet ze naar medeleerlingen gaan en hun excuus aanbieden voor pestgedrag. Je ziet ze naar anderen toe gaan om hen te ondersteunen in hun worstelingen. Echt heel bijzonder! En het vraagt nog wel wat inzicht en creativiteit, maar ik ben wel bezig om te onderzoeken of dit programma ook kan bijdragen aan het jeugdwerk in Roemenië.

Het is werkelijk ontzettend gaaf om dit te doen. Ik dank iedereen die op zijn of haar manier heeft bijgedragen de afgelopen tijd! Zonder jullie kan ik dit niet doen en zou ik niet daar zijn waar ik nu ben! Als u in de toekomst wilt blijven helpen, dan kan dat, naast gebed, ook door een financiële gift. Dat kan ook eenmalig en ook hoeft het geen grote gift te zijn, ook kleine bedragen zijn hartelijk welkom.

Dit kan op rekening NL75INGB0004806863 o.v.v. ‘Martin van ‘t Hof’.

Namens de tieners: hartelijk bedankt en een hartelijke groet uit Oradea!